# شجریان

نوای قـ(غ)ـربت

درگاه تعالی، بزمی بودخداوند ترانه ای گفتفرشتگان نواختندگفتند: کسی بخواندزیبنده نیافتند.آنگاه خدواند دمیدخاک بر آب نشستآتشی بر آن انداختسنا کنان بپا خواستآدم شد.خداوند بگفتش: بخوانگفت: نتوانمدگر بار دمیدسنایی دگرحوا شداینبار گفته شد: بخوان.آدم اینبار حوایی شدنوایی سر دادفرشتگان مدحوش گشتندابلیس اماحسادت کرد.از آن بزمبه این سوآدمیان و حواییانهرچه سرودندو نوا سر دادندبه قصد قربتاما هیچ یکنخستین نشدبهروز امامی۱۳۹۷تقدیم به ربنای استاد شجریان
/ 0 نظر / 33 بازدید